Monika Milczarek Na drugie Maria (poezja)

To imię zobowiązuje, inspiruje, jest pełne bólu. Maria chabrooka nie ufa przodkom, ale czasem w wigilię się przełamuje, potem robi postanowienia noworoczne, a czasem je tylko czipsy i czyta Kassa (Anna Baśnik o wierszach z tomu Na drugie Maria)

Karol Samsel w posłowiu napisał, że Monika Milczarek jest poetką bardzo intymnie, nader indywidualnie pojętej ciągłości. Po pierwsze, jej fraza jest rozpoznawalna, równie dobrze, jak jej żeński podmiot (persona) i kobiecy głos - stanowi osobne osiągnięcie we współczesnych realizacjach autorskiej liryki maski. (...) 

 - to przecież poetka nie tylko dużej twórczej samoświadomości, ale i formalnej, technicznej, a także warsztatowej spoistości całego wyznania lirycznego. Tym razem ów cały pustynny teatr Milczarek będzie teatrem "mającym imię"  - konkretnej poetyckiej osobowości - drugie "imię'. Będzie to teatr Marii. I tylko Marii...